Η «Βασίλισσα» σε ελεύθερη πτώση - Πού πήγε η ομάδα του πρώτου γύρου;

Ήταν μια οδυνηρή ήττα που άφησε πικρία και έντονο προβληματισμό στις τάξεις των «κυανέρυθρων». Ένα αποτέλεσμα που απομάκρυνε τη Βέροια τέσσερις βαθμούς από τη δεύτερη θέση, κάνοντας πλέον ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα στη μάχη της ανόδου. Και το ερώτημα είναι εύλογο: τι έχει αλλάξει σε αυτή την ομάδα;

Η εικόνα της δεν θυμίζει σε τίποτα εκείνη του πρώτου γύρου. Τότε που «έτρωγε σίδερα», έπαιρνε επαγγελματικές νίκες, έπαιζε ουσιαστικό και αποτελεσματικό ποδόσφαιρο, έβγαζε χαρακτήρα και προσωπικότητα. Στον δεύτερο γύρο, ωστόσο, παρουσιάζεται αγνώριστη. Μια ομάδα που δείχνει κατώτερη των περιστάσεων, που χάνει βαθμούς από οποιονδήποτε αντίπαλο της κατηγορίας και μοιάζει να έχει διαγράψει όσα με κόπο έχτισε.

Κι όμως, τον Ιανουάριο έγιναν κινήσεις. Αποκτήθηκαν οι Λα Τόρε, Αβραμόπουλος και Παχάρο για να ενισχύσουν το ρόστερ, όμως αποχώρησαν οι Πρασσάς, Γκελοσάνι και Μπεκιαρίδης, που θα μπορούσαν να δώσουν λύσεις σε μεσαία και επιθετική γραμμή. Όσοι ήρθαν και όσοι έμειναν, δεν έχουν καταφέρει να σηκώσουν το βάρος του πρωταθλητισμού, ενώ η συνολική εικόνα της ομάδας απογοητεύει και γεννά εύλογα παράπονα.

Η συνέχεια απαιτεί άμεση αντίδραση. Όχι μόνο βαθμολογική, αλλά κυρίως αγωνιστική και πνευματική. Γιατί αν η Βέροια θέλει να λέγεται «Βασίλισσα», οφείλει να το αποδεικνύει στο γήπεδο. Και μέχρι στιγμής στον δεύτερο γύρο δεν το κάνει, με ελάχιστες εξαιρέσεις.

Στο συγκεκριμένο παιχνίδι, κόντρα στην Κοζάνη που παλεύει για την σωτηρία της, η Βέροια παρουσιάστηκε διπρόσωπη. Ένα νωθρό και ασύνδετο σύνολο στο πρώτο μέρος, μια ομάδα με πάθος και διάθεση για ανατροπή στην επανάληψη. Θα μπορούσε να φέρει το ματς «τούμπα» καθώς δημιούργησε προϋποθέσεις, πίεσε, αλλά στο τέλος πλήρωσε τα λάθη και την έλλειψη συγκέντρωσης.

Η «Βασίλισσα» παρουσιάστηκε κατώτερη των περιστάσεων για ένα ακόμη παιχνίδι, πραγματοποιώντας ένα πρώτο ημίχρονο που δεν είχε ούτε αρχή ούτε τέλος. Μια ομάδα χωρίς συνοχή, χωρίς πάθος, χωρίς καθαρό μυαλό. Από τα πρώτα λεπτά έδωσε το δικαίωμα στους αντιπάλους να επιβάλουν ρυθμό και να εκμεταλλευτούν τα αβίαστα λάθη. Λάθη επί λαθών, κακές τοποθετήσεις, χαμένες μονομαχίες και κυρίως έλλειψη τσαγανού, συνέθεσαν μια εικόνα που σίγουρα δεν αρμόζει στη «Βασίλισσα».

Από εκεί και πέρα, ξενίζει έντονα η απουσία του πολύπειρου Τζημογιάννη από την αποστολή. Ενός ποδοσφαιριστή που αποτελεί την ψυχή της ομάδας και έχει αποδείξει πως μπορεί να προσφέρει λύσεις τόσο στο αμυντικό κομμάτι, καλύπτοντας κενά όταν απουσιάζει κάποιος στόπερ, όσο και στην επίθεση. Ιδιαίτερα σε παιχνίδια όπου ο κακός αγωνιστικός χώρος δεν επιτρέπει σωστή ανάπτυξη και η ομάδα καταφεύγει στις σέντρες για να βρει γκολ -όπως άλλωστε έκανε και στην Εξοχή- η παρουσία του θα μπορούσε να αποδειχθεί καθοριστική.

Ερωτήματα προκάλεσε και η μη χρησιμοποίηση του Μελιοπουλου στην αρχική ενδεκάδα. Δεν αγωνίστηκε ούτε με την έναρξη της επανάληψης, όμως όταν τελικά μπήκε στο γήπεδο, έδειξε πως ίσως η εικόνα της ομάδας να ήταν διαφορετική αν είχε ξεκινήσει από την αρχή. Η ενέργεια, η διάθεση και η ποιότητά του έδωσαν μια διαφορετική νότα σε ένα κατά τα άλλα άχρωμο σύνολο.

Το παιχνίδι ανέδειξε και κάτι ακόμη: υπάρχουν ποδοσφαιριστές που δείχνουν να θεωρούν τον εαυτό τους αναντικατάστατο, αλλά και παίκτες που αισθάνονται αδικημένοι – και σε κάποιες περιπτώσεις όχι άδικα. 

Επιμέλεια: Βύλλης Γαλανομάτης